روزي الاغ يك مزرعه دار داخل چاهي افتاد و شروع كرد به سرو صدا كردن .
صاحب الاغ كه نمي‌دانست چگونه الاغ را از چاه بيرون بكشد، بعد از مدتي فكر كردن با خود گفت: 
« چاه كه آب ندارد و در نهايت بايد پر شود. الاغ هم كه پير است بنابر اين بيرون آوردن الاغ هيچ سودي ندارد». صاحب الاغ  تصميم خود را گرفته بود، از جا بلند شد و به سراغ همسايگانش رفت و از آنها خواست تا در پر كردن چاه به او كمك كنند تا الاغ بيچاره بيشتر از آن عذاب نكشد.
هر كدام از همسايگان نيز با بيلي در دست شروع به ريختن خاك به درون چاه كردند.
با ريخته شدن خاك به درون چاه الاغ شروع به بي‌قراري كرد و خود را به ديواره‌هاي چاه مي‌زد و با صداي بلندي عر و عر مي‌كرد. اما بعد از مدتي ديگر صدايي از الاغ نيامد. چه اتفاقي افتاده بود، آيا الاغ بيچاره واقعاً زنده به گور شده بود يا قضيه چيز ديگري بود.. صاحب الاغ وقتي ديگر صداي الاغش را نشنيد 
به درون چاه نگاه كرد و در كمال تعجب ديد هر بار كه خاك به چاه ريخته مي‌شود الاغ خاك را از پشت خود مي‌تكاند و روي آن مي‌ايستد. با اين كار الاغ توانست با تكاندن خاك از روي خود و ايستادن روي لايه‌هاي جديد خاك به دهانهء چاه برسد و موجب شگفتي صاحب خود و همسايگان شود.
انسان هم در زندگي با مشكلات و مسايل (همان خاكي كه روي الاغ ريخته مي‌شد) زيادي روبرو مي‌شود. اما كسي از اين مشكلات سربلند و پيروز بيرون مي‌آيد كه نگذارد آنها او را از پاي درآروند 
و زندگي را براي او مختل كنند. انساني پيروز است كه از مشكلات به نفع خود استفاده كند و با غلبه بر مشكلات (ايستادن روي خاك) راه نجات خود را پيدا كند. 
همهء ما از چاه مشكلات نه با دست روي دست گذاشتن و تماشاي زنده به گور شدن خود، بلكه با تسليم نشدن در برابر آنها رهايي مي‌يابيم و به زندگاني پر نشاط و موفقي دست پيدا مي‌كنيم.

پ.ن ۱: تکبیر!

پ.ن ۲: دوست عزیزی( ! ) چند وقتیه منو با نظراتشون شرمنده میکنن ! به اسم بقیه دوستان برام کامنت میذارن و احتمالآ بر عکس هم ! از همینجا میخواستم ازشون تشکر کنم و این توجهی رو که وبلاگ من مبذول میدارن رو پاس بنهم ( همون!!! )

اون شبی که مطلب قبلی رو پست کردم تعداد بازدید کننده ها یا بهتر بگم بازدید کننده ی عزیز به حدی زیاد بود که من ذوق مرگ شدم ! بسیار جالب بود که ساعت ۳ نصف شب صف طویلی از بازدید کننده ها پشت وبلاگ من تشکیل شده بود و تند و تند کامنت بود که به اسمهای مختلف ( متاسفانه اسامی دوستان وبلاگ نویس من ) ارسال میشد ! ناشکری نمیکنم اما برادر من  ٬ قلب من ضعیفه ! یکم رعایت کن !

و مبنی بر کامنت دوست عزیزی که فرموده بودند " ثبت نظر بعد از صلاح دید به نظر من خلاف اصول دموکراسیه" باید عرض کنم که دموکراسی زمانی معنی پیدا میکنه که هر شهروندی حد خودشو بدونه و بفهمه چه کاری انجام میده ! برداشتن کامنت و شرطی کردنش کاملآ لازم بود چون پای دیگران و عقایدشون در میون بود !

و در پایان نظرتون رو جلب میکنم به یکی از شاهکارهای دوست گرام :

 پ.ن ۳ : آهنگ در حال پخش از سایت عاقلانه